Decoupage
Technika ozdabiania przedmiotów
polegająca na przyklejaniu na
odpowiednio spreparowaną powierzchnię (praktycznie
każda
powierzchnia: drewno, metal, szkło, tkanina, plastik, ceramika)
wzoru wyciętego z papieru lub serwetki papierowej (technika
serwetkowa). Decoupage klasyczny polega na
naklejaniu wzoru z papieru i pokryciu go wieloma
warstwami lakieru tak, aby wtopił się całkowicie i nie był wyczuwalny przy dotknięciu.
W zamyśle ma on wyglądać jak namalowany. Słowo decoupage pochodzi od
francuskiego czasownika „decouper” – wycinać.
Krótka historia
Uważa się, że technika decoupage
pochodzi ze wschodniej Syberii. Plemiona nomadów ozdabiały w ten
sposób groby swoich przodków. Stamtąd technika przywędrowała do Chin, gdzie aż do XII wieku była popularną metodą ozdabiania lampionów,
okien, pudełek i innych przedmiotów. W XVII wieku dzięki
wymianie handlowej z Dalekim Wschodem decoupage przywędrowało
najpierw do Włoch, a w XVIII w. do innych krajów Europy. Weneccy stolarze
używali decoupage do produkcji mebli tworząc tańszą alternatywę do modnych
wówczas chińskich lakierowanych mebli. Sztukę tą
nazywano lacca contrafatta. Wkrótce odchodzono od naśladowania
dalekowschodniego wzornictwa na rzecz kopii dzieł ówczesnych malarzy. Decoupage
zyskało przydomek "sztuki biedaków". Wkrótce decoupage stało się jednym z
typowych kobiecych hobby, niezwykle popularnym
m.in. na dworze Ludwika XV. Ozdabiano nie tylko meble, ale coraz częściej
także mniejsze przedmioty np. pudełka i przybory toaletowe. Używano do tego już
nie tylko kopii ale i wyciętych elementów oryginalnych obrazów. Zniszczono
przez to wiele ówczesnych dzieł takich malarzy jak François
Boucher, Jean-Honoré Fragonard, Pierre-Joseph Redouté, Jean-Baptiste
Pillement, Jean Antoine Watteau. Niektórych twórców techniką decoupage
zaczęto powoli uznawać za artystów. Tak było z Mary Delany, która
stała się ulubienicą dworu królowej Charlotty. Później przy pomocy
decoupage'u tworzyli także Pablo Picasso i Henri Matisse.
Materiały
Do techniki decoupage stosuje się
materiały, które zazwyczaj są dostępne w każdym gospodarstwie
domowym:
1. Przedmioty do ozdabiania: pudełka, skrzynki,
świeczniki, doniczki, ramki do zdjęć, albumy,
ceramika.
2. Motywy do nanoszenia na przedmioty wycięte lub wyrwane
z serwetek papierowych, ozdobnego papieru, gazet i magazynów, wydruków
komputerowych.
3. Narzędzia: nożyczki, nóż do tapet, żyletka, pędzle, a
także gąbka kuchenna, waciki i patyczki kosmetyczne, chusteczki jednorazowe.
4. Klej typu wikol lub białko jajka.
5. Farby akrylowe, lakier.
Obecnie dostępnych jest na rynku
wiele przyborów i materiałów produkowanych z myślą o osobach tworzących
techniką decoupage. Można kupić gotowe przedmioty przygotowane specjalnie do
ozdabiania, specjalistyczne kleje, farby i lakiery, a także media
pozwalające postarzyć dany przedmiot np. przez
stworzenie na nim charakterystycznych pęknięć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz